To „gryfne” (piękne), że kożdy kożdymu przaje, ale jeszce coby tak było „na beztydziyń” (na co dzień), niy ino łod świynta. Na Walyntynki niy „styknie” (wystarczy) kogoś „pochalać” (pogłaskać), „łobłapić” (objąć), dać „dzióbka” inacy „kusika” (pocałować, dać buzi) abo posłać „handkusa” (pocałunek przekazany ręką). Musi tyż być „gyszynk” (prezent), a do tego „blumy” (kwiaty), nojlepi „rołze” (róże), „tulpy” (tulipany) i „nelki” (goździki), bo „ferecyny” (paprotki) abo „muszkata” (pelargonii) to żodyn dać by sie niy powożył, bo som za „ańfachowe” (pospolite). Do gyszynku „idzie” (można) tyż „dociepnońć” (dorzucić) „maszkyty” (słodycze) abo jakiś „buch” (książkę).

W szałfynstrach wiyncy było ćiaćkow

„Beztoż” (dlatego) „wynokwiajom” (wymyślają) „rajza” (podróż) „fligrym” (tyż „flugcojgym” – samolotem) abo „szifym” (statkiem) coby se „dychnońć” (odpocząć), „bizyngować” (leniuchować) i „amizyrować” (zabawić). Widziałach tyż ci nikerzi „zachwolali” (reklamowali) „wiecerza” (kolacja) po „ćimoku” (ciemku). Tego to już „blank” (całkiem) niy „poradza” (potrafię) „spokopić” (zrozumieć). Już normalnie mało „kaj” (gdzie) w „kafyju” (kawiarni) abo „gasthałzie” (restauracji) jes „widno” (jasno), bo zapolom „pora” (kilka) świyckow, „kajniykaj” (gdzieniegdzie) jakoś „blyndka” (światełko) i to musi styknońć. Myślałach, że to „skuli” (z powodu) „szporobliwości” (oszczędności), bo lynkajom sie „zbankrocić” (zbankrutować). Ale nic z tych rzecy, tak sie noleży, bo wtynczos jes kameralnie. A jo chca widzieć co mom na talyrzu bo inacy tego niy „złykna” (połknę). Musiałabych brać ze sobom „taszynlampa” (latarka), ale zaroz by mi „ober” (kelner) pedzioł, że robia „cyrkus” (przedstawienie).

Artykuł dostępny tylko w prenumeracie cyfrowej Wyborczej

Wypróbuj cyfrową Wyborczą

Nieograniczony dostęp do serwisów informacyjnych, biznesowych, lokalnych i wszystkich magazynów Wyborczej